جلوگيرى از شرّ نفس و شيطان دوام بر وضو را سفارش مىفرمودند و مىگفتند : وضو به منزلهء لباس جُندى « 1 » است . و در هر حال از قادر ذوالجلال و خداوند متعال جلّ جلاله با تضرع و زارى و التماس بخواه كه تو را توفيق دهد در اين مرحله ، و از تو يارى فرمايد در حصول ملكهء تقوا . و بدان‌كه اوايلِ امر قدرى مطلب سخت و مشكل مىنمايد ، ولى پس از چندى مواظبتْ زحمت به راحت مبدل مىشود و مشقت به استراحت ، بلكه به يك لذت روحانى خالصى بدل مىشود كه اهلش آن لذت را با جميع لذات مقابل نكنند . و ممكن است - ان شاء اللَّه - پس از مواظبت شديد و تقواى كامل از اين مقام به مقام تقواى خواص ترقى كنى كه آن تقواى از مستلذات نفسانيه است ؛ زيرا كه لذت روحانى را كه چشيدى ، از لذات جسمانيه كم كم منصرف شوى و از آنها پرهيز كنى ؛ پس راه بر تو سهل و آسان شود ، و بالاخره لذات فانيهء نفسانيه را چيزى نشمارى ، بلكه از آنها متنفر شوى و زخارف دنيا در چشمت زشت و ناهنجار آيد ؛ و وجدان كنى و بيابى كه از هر يك از لذات اين عالَم در نفس اثرى و در قلب لكهء سودايى حاصل شود كه باعث شدت انس و علاقه به اين عالم شود ، و اين خود اسباب اخلاد در ارض گردد و در حين سكرات موت به ذلت و سختى و زحمت و فشار مبدل گردد ، چه كه عمدهء سختى سكرات موت و نزع روح و شدت آن در اثر همين لذات و علاقهء به دنياست ؛ چنانچه پيش از اين اشاره به آن شد . و چون انسان وجدان اين معنى كرد ، لذات اين عالم از نظرش به كلى بيفتد و از تمام دنيا و زخارف آن متنفر گردد و گريزان شود . و اين خود ترقى از مقام دوم است به مقام سوم تقوا . پس ، راه سلوك الى اللَّه سهل و آسان شود و طريق انسانيت براى او روشن و وسيع گردد ، و قدم او كم كم قدم حق شود و رياضت او رياضت حق گردد ، و از نفس و آثار و اطوار آن گريزان شود و در خود عشق به حق مشاهده كند و به وعده‌هاى بهشت و حور و قصور قانع نشود ، و مطلوب ديگرى و منظور ديگرى طلب كند و از خودبينى و خودخواهى متنفر گردد . پس ، تقوا از محبت نفس نمايد و متقى از توجه به

--> ( 1 ) - يعنى لباس نظامى و جنگ ( كنايه از تهيّؤ و آمادگى براى رزم با شيطان ) .